Ja, ook hier is het WK weer achter de rug. Met spanning hebben we hier gekeken, samen met andere Nederlanders, Duiters, Afrikanen… Leuk hoor om het samen te kijken. We hadden Soccer Sunday in de kerk, waarbij iedereen zijn voetbalkleding aan mocht. Daar kijkt niemand gek van op. Jan Jaap moest op de zondag van de finale voorin de kerk komen en werd beplakt met Spaanse vlaggen en een Afrikaanse voetbalbril.

Verder hebben we de laatste maanden veel bezoek gehad en er gaan nog heel veel mensen komen.
Vrienden, vriendinnen, familie, collega’s etc. Donderdag komt René Ruitenberg deze kant op met zijn gezin en volgende week Bert en Carla van het bestuur. Over een paar weken komt er nog een hele grote groep jongelui uit Den Ham van 55 mensen. Zij zijn van plan ‘goed de handen uit de mouwen te steken’. Ze gaan een soort van vakantiebijbelweek houden. Jongerenavonden, sportmiddagen en verder gaat er ook nog een grote groep mee helpen op de bouw.

Waar we heel erg blij mee zijn is dat er twee weken terug vijf jongeren uit onze schoolklas tot geloof zijn gekomen. Zo bijzonder om dit mee te maken! Ze mogen nog een hele hoop leren maar de keuze is in ieder geval gemaakt. Gebed om wijsheid voor ons en de kids is erg welkom!

Verder maken we ook andere dingen mee. Zo is vorig weekend Ricardo van onze schoolklas neergestoken. We schrokken echt heel erg toen we hem kwamen bezoeken in het ziekenhuis in Windhoek. Zijn ogen zaten helemaal dicht en hij kon amper bewegen en praten. Hij is tijdens een ruzie met een grote groep jongens (samen met nog een jongen uit onze klas) neergestoken in zijn maag. Na een week mocht hij terug naar Rehoboth, maar hij moet nog lang rust houden. Op dit moment slaapt hij bij Willemien en Wilfred in huis aangezien warme voeten in ‘een blikkie’ op dit moment onmogelijk zijn!

We hebben op dit moment een meisje van 17 in de schoolklas die zwanger is. Een hele opgave voor een jonge meid die bij haar oma woont. We willen haar graag helpen maar ze pakt de hulp helaas nog niet met beide handen aan.

Deze jongeren die bijna geen regels en grenzen kennen zijn niet heel gemakkelijk op school te houden. Zo is het elke keer maar weer afwachten wie er op komt dagen. Helaas is er één jongen die het niet aan kon om de hele ochtend in de schoolbanken te zitten. Hij verdient zijn geld en zoekt zijn eten helaas weer op de ashoop (vuilnisbelt). Het is voor de kinderen en voor ons af en toe zoeken hoe je overal mee om gaat.

We leren hier allemaal erg veel van. En… dan besef je je ook weer hoeveel je eigenlijk van die kinderen bent gaan houden!

Verder ligt de bouw op dit moment weer even stil. Helaas moet er nog veel geld binnen komen. Het is dan ook erg lastig dat het soms een paar weken duurt voordat het geld vanuit Nederland naar Namibie is doorgesluisd. We hopen dat de bouw over een paar dagen weer verder kan gaan.

Groetjes,
Joanneke

Nieuwe foto’s online op onze Flickr pagina